பாலியல் வன்கொடுமை குறித்து சிறுமியிடமிருந்து தகவல் பெறும் நபர் அதிகாரிகளிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்ஃ உச்ச நீதிமன்றம்

புது தில்லி ஜூலை 9 ( பிடிஐ ) பாலியல் வன்கொடுமை குறித்து ஒரு மைனர் பாதிக்கப்பட்டவரிடமிருந்து பெறப்பட்ட தகவல்கள் நம்பகமானதாகக் கருதப்படும், மேலும் பெறுநர் அதை போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் காவல்துறை உள்ளிட்ட அதிகாரிகளிடம் தெரிவிக்க வேண்டியிருக்கும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் வியாழக்கிழமை தீர்ப்பளித்தது. போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் ஒரு குற்றம் நடந்துள்ளது என்பது ஒரு நபருக்குத் தெரியும் என்று எப்போது சொல்ல முடியும் என்ற கேள்வியை விளக்கிய நீதிபதிகள் மனோஜ் மிஸ்ரா மற்றும் கே. வி. விஸ்வநாதன் அடங்கிய அமர்வு, " அத்தகைய குற்றம் நடந்துள்ளது என்று அவருக்குத் தெரியும் " என்ற சொற்றொடர் நேரடி அறிவுடன் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை, ஆனால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியிடமிருந்து பெறப்பட்ட நேரடி தகவல்களின் அடிப்படையில் அதன் கமிஷன் குறித்த விழிப்புணர்வை உள்ளடக்கும் என்று குறிப்பிட்டது. எனவே இந்தச் சட்டத்தின் நோக்கங்களுக்காக, பாதிக்கப்பட்ட ஒரு குழந்தை ஒரு நபரிடம் அவர் அல்லது அவள் ஒரு குற்றத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டதாகவோ அல்லது சட்டத்தின் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றத்திற்கு ஆளாக வாய்ப்புள்ளதாகவோ புகாரளிக்கும் போது, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையால் அத்தகைய தகவல் வழங்கப்பட்ட நபருக்கு அத்தகைய குற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது அல்லது செய்யப்பட வாய்ப்புள்ளது என்பது தெரியும் என்று பாதுகாப்பாக முடிவு செய்யலாம் என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. அருணாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளி தொடர்பான பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து குழந்தைகள் தடுப்புச் சட்டத்திலிருந்து ( போக்சோ வழக்கு ) எழும் கேள்வியை பெஞ்ச் விளக்கியது, அங்கு எட்டு வயது சிறுமி ஒரு பள்ளி மூத்த சிறுவன் தனது ஆசிரியரின் மூத்த சகோதரி மற்றும் வகுப்பு தோழர்களிடம் பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. குழந்தை உட்படுத்தப்பட்ட செயலின் தன்மையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஒரு குழந்தை புகாரளிக்கக்கூடிய நிகழ்வுகள் இருக்கலாம் என்று பெஞ்ச் கூறியது. " இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில், குழந்தை வழங்கிய தகவல்கள் தெளிவாகவோ அல்லது குழப்பமாகவோ இல்லாத இடங்களில், குழந்தையைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான கேள்வி, குழந்தை தெரிவிக்க விரும்பும் தகவலின் தன்மையைப் பற்றிய தெளிவான படத்தைப் பெறுவதற்கு நியாயப்படுத்தப்படலாம். இருப்பினும், அத்தகைய கேள்வி குழந்தை அளித்த புகாரை பொய்யாக்கும் நோக்கில் இருக்கக்கூடாது, மாறாக புகாரின் உண்மையான மற்றும் சரியான தன்மையைப் புரிந்துகொள்வதாக இருக்க வேண்டும் " என்று அது கூறியது. இந்த குற்றத்தைச் செய்ததற்கான ஆதாரங்கள் காணாமல் போவதற்கு வழிவகுக்கும், இந்தச் சம்பவத்தை யாரிடமும் வெளிப்படுத்தாததற்கு சதித்திட்டம் தீட்டியதற்காகவும், அறியக்கூடிய குற்றத்தைச் செய்ததாகத் தெரிவிக்கத் தவறியதற்காகவும், போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் ஆசிரியர்களையும் தலைமை ஆசிரியரையும் குற்றங்களிலிருந்து விடுவித்த குவஹாத்தி உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் விசாரணை நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை உச்ச நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது. ' அறிவு'என்ற சொற்றொடர் போக்சோ சட்டம் அல்லது எந்த குறியீடுகள் / சட்டங்களிலும் வரையறுக்கப்படவில்லை என்றும், பொது உட்பிரிவுகள் சட்டம் 1897 கூட அதை வரையறுக்கவில்லை என்றும் அது கூறியது. எனவே இந்தச் சட்டத்தின் உறுதியளிக்கப்பட்ட நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்'அறிவு'என்ற வார்த்தையின் சூழல் அர்த்தம் கண்டறியப்பட வேண்டும் என்று பெஞ்ச் கூறியது. " போக்சோ சட்டத்தின் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக மேற்கூறிய விவாதத்தின் வெளிச்சத்தில், பிரிவு 19 இன் உட்பிரிவு ( 1 ) இல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி அத்தகைய குற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்திருக்கும் சொற்றொடர், சட்டத்தின் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றத்தைச் செய்வது தொடர்பாக நம்பகமான தகவல்களைப் பெறுவதன் அடிப்படையில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதாகக் கருதப்பட வேண்டும். மேலும் அத்தகைய தகவல்கள் பாதிக்கப்பட்டவரிடமிருந்து நேரடியாகப் பெறப்பட்டால், அவர் தகவல் தெரிவிக்க / புகாரளிக்க / தெரிவிக்க முடியும், அது நம்பகமானதாகக் கருதப்படும் " என்று பெஞ்ச் கூறியது. இந்த வழக்கைக் கையாள்வதில், உயர் நீதிமன்றமும் விசாரணை நீதிமன்றமும் பாலியல் வன்கொடுமையின் குறிப்பிடத்தக்க அறிகுறிகள் எதுவும் இல்லாததால், அத்தகைய குற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது என்று நம்புவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை, எனவே குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் புகாரளிக்க சட்டபூர்வமான கடமையின் கீழ் இல்லை என்று தீர்ப்பளிப்பதில் தவறு செய்ததாக பெஞ்ச் மேலும் கூறியது. எவ்வாறாயினும், சட்டத்தின் பிரிவு 21 இன் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றத்திற்காக நிறுவனத்தின் அனைத்து ஆசிரியர்களோ அலுவலக பொறுப்பாளர்களோ மீது வழக்குத் தொடரப்பட வேண்டியதில்லை. பாதிக்கப்பட்டவரிடமிருந்து அவர் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளானதாக நேரடியாக தகவல்களைப் பெற்றவர்கள் மட்டுமே புகாரளிக்கத் தவறியதற்காக வழக்குத் தொடரப்படலாம். இதற்கு முன்பு குற்றம் செய்தவர்கள் அல்லாதவர்கள் அல்லது யாரிடம் புகார் அளிக்கப்பட்டதோ அவர்கள் சரிபார்ப்பு மேற்கொள்ளப்பட்ட அறையில் இருந்ததாகக் கூறப்படுவதால் மட்டுமே வழக்குத் தொடரப்பட மாட்டார்கள் என்று பெஞ்ச் கூறியது. " அவர்களிடம் நேரடி புகார் இல்லாததாலும், அவர்களின் புரிதல் மற்றும் மருத்துவ அறிக்கையின்படி பாலியல் வன்கொடுமையின் அறிகுறிகள் எதுவும் இல்லாததாலும், அவர்கள் புகாரளிக்காததற்கு பொறுப்பாக கருத முடியாது " என்று அது கூறியது. பாதிக்கப்பட்ட பெண் தனது மூத்த சகோதரி, அவரது நண்பர், தலைமைப் பெண் மற்றும் ஒரு ஆசிரியர் என நான்கு பேருக்கு இந்த சம்பவம் குறித்த தகவல்களை வழங்கியதாக பெஞ்ச் குறிப்பிட்டது. பாதிக்கப்பட்டவரின் சகோதரி பாதிக்கப்பட்டவரின் நண்பரும், நிறுவனத்தின் தலைமைப் பெண்ணும் சிறுவர்கள் என்பதால் போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றத்திற்காக வழக்குத் தொடரப்பட மாட்டார்கள் என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் தாயார் உயர் நீதிமன்ற உத்தரவை எதிர்த்து தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டை ஓரளவு அனுமதித்த உச்ச நீதிமன்றம், போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 21 மற்றும் ஐபிசி பிரிவு 176 இன் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றத்தின் குற்றச்சாட்டை வகுக்கும் நோக்கத்திற்காக அவருக்கு எதிராக கடுமையான சந்தேகத்தை உருவாக்க போலீஸ் அறிக்கையில் போதுமான பொருட்கள் உள்ளன என்றும், எனவே அவர் விடுவிக்கப்படுவதற்கு உரிமை இல்லை என்றும் கூறியது.